De teleurstelling achter een bevlogen boodschap

Standaard

Niemand heeft iets aan een vriend die zelf in het middelpunt wil staan. Die alle aandacht naar zichzelf toetrekt. Een vriend die niet geïnteresseerd in je is, maar veel liever over zichzelf praat. Eindeloos kan praten over waar hij allemaal goed in is. Andere naar beneden probeert te halen om zichzelf beter te voelen. Een vriend waar je wel mee kan lachen en leuke tijden mee kunt beleven. Maar waar de vriendschap oppervlakkig bij blijft. Want je hebt eigenlijk helemaal geen zin om keer op keer het zelfde verhaal aan te horen. Je glimlach weer opnieuw op te zetten en dezelfde praatjes aan te horen. Dit is helemaal geen oprechte vriend. Je verdiend toch veel beter dan dat?

Dit is precies wat ze doen in de reclame wereld. Elk merk wil jou *BFF worden. Maar toch trekken ze alle aandacht naar zichzelf. Ze roepen je te begrijpen, maar zijn eigenlijk niet geïnteresseerd in jou mening en nemen je niet serieus wanneer je boos bent. Geen van alle durft zijn zwakheden te erkennen. Kwetsbaarheden die het merk menselijk maakt. Voor een vriendschap in voor en tegenspoed. Want hoe moet je iemand vertrouwen als hij zijn eigen kwetsbaarheden niet erkend? Die de dingen maar in een doofpot stopt en snel over een ander onderwerp begint?
Want stel ik ben een vliegen verdelger. Kun jij vrienden met mij zijn als ik alleen maar kan praten over hoe goed ik mijn werk doe, maar niet toe geef dat ik slecht voor jou gezondheid ben? Ik denk dat jij mij veel meer kan waarderen wanneer ik toegeef dat ik geen dierenvriend ben. En dat ik die vliegen wil zien branden in de hel. Want dat is zo.

Je zwakheden toegeven maakt je inderdaad kwetsbaar. Kwetsbaarheid is beangstigend. Je geeft de dingen toe waar je misschien niet trots op bent. Ik ben bijvoorbeeld heel erg onzeker. Eigenlijk over alles wat ik doe. Ik twijfel continu aan alles om de beste keus te maken, wat mij als creatief vaak kan belemmeren in een creatief proces. Toch geef ik dit keer op keer toe. Ben ik nu te eerlijk? Moet ik ‘sterker’ zijn en doen alsof alles geweldig bij mij gaat? Of geef ik gewoon iedereen keer op keer de kans om op mijn ideeën te schieten? Mij feedback te geven, zodat ik kan leren van het kritiek en nieuwe kansen kan ontdekken. Kies ik voor de lastige weg? Dat denk ik wel. Toch leer ik misschien wel meer dan jij.

Ik heb hacking dan ook niet gekozen omdat ik dit al kon. Ik heb geen commerciële practice gekozen omdat advertising dat ook is. Ik heb gekozen voor een weg waar mijn werk opnieuw afgeschoten kan worden.

*Best Friends Forever

Advertenties